بررسی اولیه هواوی پورا ۸۰ اولترا

ما یه بررسی اولیه از هواوی پورا ۸۰ اولترا داشتیم، ولی حالا گوشی پیش ماست و وقت جعبه‌گشاییشه.

گوشی تو یه جعبه کامل میاد؛ یه قاب قشنگ، یه شارژر ۱۰۰ واتی که هم پورت USB-A و هم USB-C داره، یه سوزن سیم‌کارت و یه کابل هم توش هست.

قابش یه پنل پشتی بافت‌دار داره، ولی لبه‌هاش براق و یه کم لیزه. این لبه‌ها که خمیده هم هستن (و با خود گوشی هماهنگن)، باعث می‌شن برداشتن گوشی از روی میز یه کم سخت باشه.

نمایشگرش واقعاً چشم‌گیره. بزرگه، ولی به لطف خمیدگی لبه‌ها از هر چهار طرف، کار کردن و سوایپ کردن روش خیلی راحته. حاشیه‌هاش هم واقعاً باریکن.

نسخه‌ای که دست ماست رنگ «پرستیژ گلد» (Prestige Gold) هست. رنگ طلایی جیغی نیست و بسته به نور، ممکنه نقره‌ای به نظر بیاد.

اولین باری که پورا ۸۰ اولترا رو دستتون می‌گیرید، حسابی سنگین به نظر میاد. به خاطر اون جزیره دوربین غول‌پیکرش، تعادل خوبی هم نداره. ولی وقتی کنار ویوو X200 اولترا گذاشتیمش، دیگه تو دست بزرگتر یا سنگین‌تر حس نمی‌شد. در واقع، با اینکه جزیره دوربین بزرگتری داره، یه کوچولو از اولترای ویوو کوچیکتره.

ما که عاشق شکل جزیره دوربین هواوی پورا ۸۰ اولترا شدیم. از همه طرف گرده و یه خمیدگی تند داره، برای همین انگشتات راحت روش سر می‌خورن. اون لبه فلزی آج‌داری که شبیه لنز دوربینه و تو ویوو X200 اولترا یا شیائومی ۱۵ اولترا می‌بینیم رو نداره.

کشیدن انگشت دور جزیره دوربینش یه جورایی حس آرامش‌بخشی داره!

و بالاخره، می‌تونید جابجایی فیزیکی بین زوم ۳.۷ برابری و ۱۰ برابری رو حس کنید! گوشی یه صدای ویز کوچیکی هم درمیاره که این حس فیزیکی رو کامل کنه (یا شاید هم بپوشونه)، ولی این دو تا یه جورایی با هم هماهنگن. شاید همه از این خوششون نیاد، ولی به نظر من که این حرکت رو جذاب‌تر می‌کنه. ماژول تله‌فوتوی این گوشی یه شاهکار پیچیده و زیباست؛ باید حسش کرد، نه اینکه قایمش کرد!

لینک منبع