نیسان لیف جدید حسابی بهتر شده، ولی چند تا اما گنده هم داره

نیسان وقتی داشت نسل سوم لیف رو می‌ساخت، یه فرصت طلایی داشت که این ماشین کوچیک برقی‌ش رو کلاً از نو بسازه. راستش نسل دوم دیگه افتضاح بود؛ ظاهرش مثل یه ماشین پیر و خسته بود، پورت شارژ CHAdeMO قدیمی، بردش هم که حال بهم زن بود. ولی یه نگاه به این مدل جدید بندازی، معلومه که از نظر طراحی یه جهش بزرگ کرده.

بدنه‌ش حالا فست‌بک شاسی‌بلند شده، دقیقاً انگار یه آریا مینیاتوری و بامزه‌ست. کلی جزییات باحال هم بهش اضافه کردن، مثلاً اون خطوط دوتایی و سه‌تایی که همه‌جا تکرار شدن (داخل و بیرون ماشین) و منظورشون از عدد ۲ (ni) و ۳ (san) تو زبان ژاپنیه.

این تیپ بالارده Platinum+ یه باتری ۷۵ کیلووات ساعتی داره که یه موتور تک جلو رو می‌چرخونه، ۲۱۴ اسب بخار و ۳۵۳ نیوتن‌متر گشتاور. موتور و اینورتر و گیربکس رو توی یه جعبه کوچیک جمع کردن که نیسان می‌گه هم قدرتش بهتر شده هم نرمی کارش. شتابش هم واقعاً تند و تیز حس می‌شه.

تعلیق روی دست‌اندازهای گنده یه کم تکون می‌خوره ولی زود آروم می‌شه. پدال ترمز خیلی بهتر از نسل قبلی تنظیم شده، ولی هنوز یه کم شل و ول و اسفنجی هست و اعتماد کامل بهت نمی‌ده.

خلاصه که از نظر مهندسی خیلی بهتر از قبلی شده، ولی هنوز تو نرمی رانندگی جای کار داره. از نیسان تشکر کنیم که بالاخره رفته سراغ پورت NACS (همون سوپرشارژر تسلا)، ولی چرا هنوز یه پورت جدا J1772 برای شارژ معمولی Level 2 نگه داشته؟ بدترین حالت باعث گیجی راننده‌های تازه‌کار می‌شه، بهترین حالت هم باید دو تا تبدیل با خودت حمل کنی: یکی برای CCS فست شارژ، یکی هم برای NACS معمولی.

امنیتش خوبه. دستیار ProPILOT Assist خیلی با اعتماد به نفس خط رو نگه می‌داره، وسط خط می‌مونه و تو پیچ‌ها خیلی نرم فرمان می‌زنه. البته زیاد بهت اجازه نمی‌ده دستت رو از روی فرمان برداری، ولی حداقل سنسور لمسی داره.

داخل کابین، چیدمان داشبورد و جنس مواد یه دنیای بهتر از مدل قبلیه، ولی صفحه نمایش یه کم از راننده دور شده و همه غر می‌زنن. ردیف عقب هم پاهات و سرت تنگه، اگه بخوای بزرگ‌تر از بچه سوار کنی دو بار فکر می‌کنی.

مشکل بزرگ‌تر: مشخصات برقی‌ش داره قدیمی به نظر می‌رسه. حداکثر سرعت شارژ ۱۵۰ کیلوواته، این تیپ Platinum+ هم نهایت ۲۵۹ مایل (۴۱۶ کیلومتر) برد داره. با این عدد دیگه تو بخش مصرف بهینه نمی‌تونی حرفی برای گفتن داشته باشی.

خیلی از بچه‌ها گفتن لیف فقط تو تیپ‌های ارزون‌تر منطقی می‌شه. مدل پایه S+ با قیمت ۳۱,۴۸۵ دلار شروع می‌شه (یعنی ۱۰,۴۴۵ دلار ارزون‌تر از این تیپ فول ما) و جالب اینجاست که ۳۰۳ مایل (۴۸۸ کیلومتر) برد داره!

یکی از ادیتورها گفت: «این که نیسان یه سری چیزای ساده مثل گوگل مپ با پلنر مسیر و گرم‌کن باتری رو فقط تو تیپ‌های گرون گذاشته واقعاً رو مخه. با وجدان راحت نمی‌تونم این ماشین رو به جای یه Equinox EV پیشنهاد بدم، چون با همون پول کلی ماشین بیشتر و امکانات پایه بهتر می‌گیری.» تازه چهارچرخ محرک هم نداره، ارتفاعش هم بیشتر شبیه یه هاچبکه تا شاسی‌بلند، تو جاده خاکی و برف و اینا بدبخت می‌شی.

خلاصه، دست نیسان درد نکنه که لیف رو مدرن کرده، ولی فقط به بقیه ماشین‌های برقی رسیده، هیچ نوآوری خاصی نکرده. هنوز یه سری نقطه ضعف گنده داره که آدم رو مردد می‌کنه.

لینک منبع