یک داروی رایج دیابت با «طول عمر استثنایی» در زنان مرتبط است!

طبق تحقیقات اخیر، داروی متفورمین نه تنها می‌تونه به مدیریت مؤثر دیابت نوع ۲ کمک کنه، بلکه ممکنه به زنان مسن‌تر شانس بهتری برای زندگی تا سن ۹۰ سالگی رو بده – به نظر می‌رسه که این به دلیل مجموعه‌ای از اثرات ضد پیری هست.

دانشمندان توی آمریکا و آلمان از داده‌های یک مطالعه‌ی طولانی‌مدت آمریکایی روی زنان یائسه استفاده کردن. سوابق مجموعاً ۴۳۸ نفر انتخاب شد – نیمی از اون‌ها متفورمین برای درمان دیابت مصرف می‌کردن، و نیمی دیگه یک داروی دیابت متفاوت به نام سولفونیل اوره (sulfonylurea) مصرف می‌کردن.

در حالی که بعضی اما و اگرها و ابهامات توی این مطالعه وجود داره، محاسبه شد که افرادی که توی گروه متفورمین بودن، ۳۰ درصد کمتر خطر مرگ قبل از سن ۹۰ سالگی رو داشتن تا کسانی که توی گروه سولفونیل اوره بودن.

محققان توی مقاله‌ی منتشر شده‌ی خودشون می‌نویسن: «نشان داده شده که متفورمین چندین مسیر پیری رو هدف قرار می‌ده و بنابراین به عنوان دارویی که ممکنه طول عمر انسان رو افزایش بده، مطرح شده. ما متوجه شدیم که شروع مصرف متفورمین، طول عمر استثنایی رو در مقایسه با شروع مصرف سولفونیل اوره توی بین زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ افزایش داده.»

متفورمین دهه‌هاست که وجود داره و به عنوان یک داروی ضد پیری (gerotherapeutic) در نظر گرفته می‌شه: دارویی که قادر به کند کردن فرآیندهای مختلف پیری توی بدن هست. به عنوان مثال، نشون داده شده که آسیب DNA رو محدود می‌کنه و فعالیت ژن مرتبط با عمر طولانی رو تقویت می‌کنه.

مطالعات قبلی نشون دادن که متفورمین می‌تونه فرسودگی توی مغز رو متوقف کنه و حتی خطر ابتلا به کووید طولانی رو کاهش بده. با این حال، دانشمندان هنوز مطمئن نیستن که این دارو طول عمر رو افزایش می‌ده، به خصوص توی انسان‌ها – که این بخشی از دلیل این مطالعه هست.

این تحقیق نمی‌تونه رابطه‌ی علت و معلولی رو ثابت کنه، اونطور که یک کارآزمایی بالینی تصادفی (RCT) ممکنه بتونه، چون شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به یک درمان یا دیگری اختصاص داده نشدن – بلکه از توصیه‌های حرفه‌ای پیروی می‌کردن. علاوه بر این، گروه دارونما (placebo) که هیچ درمانی دریافت نمی‌کرد، وجود نداشت. اندازه‌ی کلی نمونه هم به طور خاص بزرگ نبود.

این مطالعه نقاط قوت خودش رو هم داره – مثلاً، میانگین دوره‌ی پیگیری ۱۴ تا ۱۵ سال بود، که خیلی فراتر از مدت زمانیه که یک RCT استاندارد می‌تونه باشه. این برای درک اینکه چطور هر مداخله‌ای روی طول عمر تأثیر می‌ذاره، مهمه.

محققان پیشنهاد می‌کنن که RCTها می‌تونن برای بررسی عمیق‌تر این نتایج در آینده دنبال بشن. در همین حال، با ادامه‌ی پیر شدن جمعیت جهانی، مطالعات همچنان راه‌هایی رو برای سالم‌تر نگه داشتن ما برای مدت طولانی‌تر و کاهش آسیب به بدن با افزایش سن پیدا می‌کنن.

محققان می‌نویسن: «فرضیه‌ی ژروساینس (geroscience) اینه که پیری بیولوژیکی قابل تغییره و کند کردن پیری بیولوژیکی ممکنه شروع چندین بیماری مرتبط با سن و ناتوانی رو به تأخیر بیندازه یا از اون جلوگیری کنه. یک هدف کلیدی ژروساینس، شناسایی مداخلات درمانی و پیشگیرانه‌ی جدیدی هست که پیری بیولوژیکی رو کند می‌کنن.»

لینک منبع